حکایت سراشپز ناصردین شاه

حکایت سراشپز ناصردین شاه

می گویند ناصرالدین شاه سالی یکبارآش نذری می پخت .اغلب رجال مملکت در حیاط قصر جمع می شدند وهریک کاری انجام میدانند . خود شاه هم بالای ایوان می نشست و نظاره گر کارهابود

سرآشپزباشی ناصرالدین شاه مثل یک فرمانده نظامی امرونهی می کرد .

درآخر هم به در خانه هریک از بزرگان شهر کاسه آشی می فرستادو رسم بود که آنها هم باید

کاسه خالی شده آش را از طلا پرمی کردند و به دربار تحویل می دادند.

آشپزباشی کسانی راکه می خواست بیشتر تحویل بگیرد روی آش آنها را روغن بیشتری

می ریخت .

خلاصه آنکه کاسه کوچکی از دربار برایش فرستاده میشدکمترضرر می کردو آنکه مثلایک کاسه بزرگ آش(که یک وجب هم روغن رویش ریخته شده)دریافت میکرد حسابی ضرر می کرد!

اگرآشپزباشی مثلا از یکی ازاعیان یا وزرا دلخوری داشت می گفت :

خب! ب هش حالی می کنم دنیا دست کیه!

آشی براش بپزم که یه وجب روغن روش باشه!!!

براساس روایتی در کتاب : سه سال در دربارایران نوشته دکترفوریه

پست های عاشقانه

, من نذر کرده ام که اگر روزی بیایی

به اندازه تمام مهربانی ات غزل بسرایم

قدری تحمل کن،

هنوز مانده که عاشق ترین شوم